Liefdevol
stoppen met
fopspeen of duim!
(voor ouders van kindjes
van 4 maanden - 8 jaar)
Niet zomaar afpakken, wel
begrijpen waar de nood vandaan komt
Je voelt dat het tijd wordt.
Misschien zei de tandarts of de logopedist het al, of merk je het gewoon zelf.
Maar je ziet er enorm tegenop.
"Moet ik gewoon wat harder zijn en pak ik die tut ineens af?
"Of wacht ik tot het vanzelf overgaat?"
Eerlijk?
Geen van beide voelt echt goed.
Wat als je eerst de drang naar zuigen kan verminderen?
Zodat het afscheid geen strijd wordt, maar kleine stapjes die jullie samen zetten?
Door Anja Caers · > 25 jaar osteopaat
· 20 jaar docent pediatrische osteopathie
· Auteur van De verborgen taal van je baby
Wat ooit een fijn hulpmiddel was,
begint steeds meer in de weg te staan
Die foppeen of dat duimpje heeft jullie door heel wat moeilijke momenten geholpen. Daar is niks mis mee. Maar ergens onderweg is er iets veranderd:
- Je moet steeds opnieuw het tutje geven ’s nachts
- De drang om te zuigen wordt steeds groter
- Je kindje vertoont open mondgedrag, kwijlt veel, ademt door de mond, is vaak verkouden of heeft veel oorontstekingen
- De tandarts spreekt over een open beet, de logopedist merkt dat het articuleren moeizaam gaat
- Je kindje grijpt naar z'n fopspeen of duim zodra er intense gevoelens opkomen en trekt zich terug.
Ondertussen krijg je langs alle kanten 'goeie raad'...
"Gewoon weggooien, na drie nachten is het vergeten."
"Laat toch, dat gaat vanzelf over. Ik heb zelf ook lang op mijn duim gezogen."
Allemaal uit liefde gezegd. Maar waar doe je goed aan?
Zomaar afpakken voelt als een straf voor je kindje, alsof je zijn grootste troost wegneemt. En een duim kan je trouwens niet in de vuilbak gooien.
Maar gewoon blijven afwachten, voelt steeds minder juist...
Wat als er een andere manier is?
Niet cold turkey afpakken, maar ook niet eindeloos wachten tot het "vanzelf" overgaat.
Een weg waarbij je eerst kijkt naar de nood onder het gedrag: die grote zuigbehoefte.
Waarbij je je kindje helpt om andere manieren te vinden om tot rust te komen. En waarbij het afscheid komt als je kindje er klaar voor is.
Geen strijd. Geen schuldgevoel. Wel een duidelijk stappenplan dat jullie samen volgen, op het tempo van je kindje en met verbinding voorop.
Waarom de zuigdrang zo groot kan blijven
Zuigen is geen slechte gewoonte. Het is een manier waarop je baby zichzelf tot rust kan brengen. Door het ritmische zuigen kan je kindje zich terug binnen zijn stressraampje brengen als het moe, overprikkeld of overspoeld is.
Bij de meeste kindjes neemt die nood geleidelijk af. Bij andere kindjes blijft hij groot. Bijvoorbeeld omdat de zuigreflex nog niet goed geïntegreerd is, omdat het mondje nog te weinig prikkels had, of omdat het nog niet weet hoe het anders met intense gevoelens kan omgaan, zonder ze meteen te willen afvlakken.
Een fopspeen afpakken zonder naar die nood te kijken, is een beetje als
het rookalarm uitzetten zonder te kijken waar de rook vandaan komt.
Het is even stil, maar de nood zoekt een andere uitweg: de duim, de vingers, de nagels, het koordje van de trui.
Daarom kijken we in deze cursus niet alleen naar het zuigen, maar vooral naar wat eronder zit. Wanneer je kindje andere manieren vindt om tot rust te komen en het mondje sterker wordt, wordt loslaten veel makkelijker.
Hi, ik ben Anja
Al meer dan 25 jaar zie ik als baby- en kinderosteopaat dagelijks mondjes, kaakjes en kleine lijfjes. En steeds opnieuw zie ik hoe sterk zuigen verweven is met zoveel andere dingen: met slapen, met ademhalen, met slikken en praten, en met hoe een kindje omgaat met spanning.
Ouders vertellen me vaak dat ze het liefst al lang hadden willen stoppen, maar dat ze het niet over hun hart kregen om hun kindje zijn grootste troost af te nemen.
Dat begrijp ik heel goed. En net daarom geloof ik dat stoppen niet begint bij het wegnemen, maar bij het ondersteunen.
Omdat dit thema zoveel verschillende aspecten raakt, werkte ik voor deze cursus samen met specialisten uit verschillende disciplines:
- OMFT-therapeuten (orofaciale myofunctionele therapie)
- (Preverbale) logopedisten
- Een lactatiekundige
- Een verbindend speltherapeut
- Een adem- en relaxatietherapeut
Zo krijg je alle inzichten samen op één plek, en hoef jij niet van de ene naar de andere specialist te lopen om de puzzel te leggen.
Ervaringen van ouders én zorgverleners
Wat je je misschien nog afvraagt...
We bespreken in deze cursus verschillende oefeningen (reflexintegratie-oefeningen, mondstimulerende oefeningen en stressregulerende oefeningen), massages en verbindende spelletjes waarvoor geen materialen vereist zijn.
Als je kindje duim- of vingerzuigt, zal het op een bepaald moment wel nodig zijn duim of vingers af te schermen. Bregje bespreekt diverse hulpmiddelen die hiervoor op de markt zijn, maar uiteraard kan je hiervoor ook zelf iets maken als je een beetje handig bent.
Wanneer je kindje afwijkende mondfuncties heeft zoals open mondgedag, kwijlen, slikproblemen,… zijn er bepaald materialen uit de OMFT (OroMyoFunctionele Therapie) die bijzonder ondersteunend zijn om het mondgebied te stimuleren of neusademhaling te bevorderen. Bregje legt in deze cursus waarvoor ze dienen, hoe je ze gebruikt, waar ze verkrijgbaar zijn of welke alternatieve je eventueel kan inzetten met materialen die je in huis hebt.
Niet per se. Sommige kindjes stoppen inderdaad spontaan. Het is altijd goed te kijken naar je kindje en naar de frequentie, de duur en de kracht waarmee je kindje zuigt.
- Als je kind enkel zuigt bij het in slaap vallen, daarna valt de duim/tut uit het mondje en je kind slaapt met gesloten mondje verder, kan je rustig afwachten.
- Als je kindje meer of langer zuigt of je merkt als ouder dat je kind een open beet krijgt, articulatieproblemen, veel zevert (of andere fysieke klachten krijgt), of dat je kindje het zuigen systematisch als 'kalmeermiddel' begint te gebruiken telkens het zich lastig voelt, kan het zinvol zijn om je kindje te helpen hier op een andere manier mee te leren omgaan.
Als je kindje een grote zuigdrang heeft en je neemt z'n zuigmiddel weg, zal de drang niet zomaar verminderen. Vergelijk het met iemand die jeuk heeft en veel krabt. Als je z'n arm vastbindt, stopt hij wel met krabben, maar dat wil niet zeggen dat de jeuk weg is. Stoppen met zuiggewoonten gaat dus niet enkel om "iets wegnemen", maar goed kijken naar de oorzaak en daarop inspelen. In de cursus gaan we daarom inzetten op herstel van de balans in het mondgebied, integratie van de zuigreflex en manieren om je kindje te helpen onderliggende spanningen los te laten (verbindend spel en stressregulatie-oefeningen).
Hiervoor zou ik je liever doorverwijzen naar de cursus 'Liefdevol zelfstandig slapen', waar ik inga op zuig-slaapassociaties en hoe je je kindje het vertrouwen kan geven om zonder borst in slaap te vallen (als je dat graag wenst). Het is immers belangrijk zorgvuldig om te gaan met nachtvoedingen.
Als de borstmomenten 's nachts echt 'de pan uitswingen' en je hier graag je grenzen wil in aangeven , leg ik in deze cursus uit hoe je dat kan doen op een manier die respectvol is ten opzichte van je kindje.
Tenzij je echt een enorme orale fixatie merkt bij je kind (je kindje wil gewoon 'iets' in de mond en sabbelt op alles, is ook tevreden met je vinger, een speeltgoedje of een fospspeen), in dat geval is deze cursus het meest interessant.
Jonge baby’s/ Beginnende zuiggewoonten
- Je hebt de eerste maanden een fopspeen gegeven en je wil er nu graag mee stoppen om aan gezonde mondgewoonten te werken
- Je kindje wordt vaak wakker voor z'n fopspeen
- Je kindje begint naar z’n duimpje te grijpen en je wil voorkomen dat het een gwoonte wordt
Langer aanwezige zuiggewoonten
Je merkt dat de zuiggewoonten je kindje ook nadelen beginnen te geven:
- je kindje krijgt een open beet of afwijkende mondfuncties (open mondgedrag, habitueel mondademen, luie tong, kwijlen, grote orale fixatie, articulatieproblemen,...) en wil de mondmotoriek van je kindje verbeteren.
- je kindje wordt erg afhankelijk van z'n zuiggewoonten en grijpt er steeds vaker naar
Absoluut!!
Hoe goed je ook werkt in het mondgebied tijdens een sessie met een kindje, tegen een duim of fopspeen kan je meestal niet op. De continue druk-kracht op het gehemelte en de impact op de tongfunctie doet vaak alles weer teniet. Dat kan frustrerend zijn.
Na deze cursus weet je
- hoe je ouders kan begeleiden met het afbouwen/stoppen van de zuiggewoonten van hun kindje op een zachte en verbonden manier.
- hoe ouders het mondgebied van hun kindje kunnen stimuleren een week voor een sessie bij jou, zodat je in het mondje van het kind kan werken dat vaak kokhalst.
- hoe je verbindend spel kan inzetten als een kindje het moeilijk vindt om in het mondgebied te werken.
Geen tijd?
Heb je het te druk om deze cursus te volgen? Dan kan je in elk geval met een gerust hart deze cursus aanbevelen aan de ouders. Met deze cursus krijgen ze de motiviatie, alsook alle tools bij elkaar om aan de slag te gaan!